Τι γίνεται αν στη ζωή όλοι οι άνθρωποι νοιάζονταν με ειλικρίνεια για τους άλλους χωρίς υποκρισία και καχύποπτα βλέμματα? ...
Άγγελοι θα ζούσαν στη γη! Θα ανατρεπόταν σε παράδεισος!...
Αλλά αν ήμασταν όλοι οι ίδιοι τότε πως θα ξεχωρίζαμε?..
Δεν θα υπήρχαν πια “ κακοί” μαζί τους να συγκρινόμαστε... που τόσο μας αρέσει η σύγκριση( έτσι είναι) ...Μπας και ο διάβολος είναι στην ουσία μια δικαιολογία για τα κακά που πράττουμε?
Σκεφτείτε ένα ανθρωπάκο άμοιρο να του επωμισθούν όλες τις κατηγορίες στο δικαστήριο ενώ αυτός προσπαθεί να βρει μια χαραμάδα να αθωωθεί.. αλλά πως? Αφού οι ένορκοι είναι προκατειλημμένοι και με το μέρος του Θεού. .του δημιουργού.. του καλού.. Πιστεύεται πως πριν τη δημιουργία ο Θεός υπήρχε μόνος του στο απέραντο κενό?...και τι έκανε.. συλλογιζόταν πως να μας φτιάξει?. .Τόσες εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια πριν....Πως μπορούσε να ζήσει μόνος του?.. Μελετούσε το μέλλον? Δεν υπήρχαν άγγελοι τότε ή υπήρχαν? Πού αποσκοπεί αυτό που κάνω τώρα...αφού απάντηση δεν θα πάρω ποτέ...Εκτός και αν ανοίξουν τα ουράνια – σαν τα κινούμενα σχέδια που ακούγεται να χαλά η κασέτα για να μας εμφανίσουν κάτι άλλο – να σκίζονται και να κατευθύνεται προς τα πάνω μου μια αύλη και άμορφη μάζα με σκοπό να μου εξηγήσει τα πάντα!!! Αλλά λεει κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωσή του...δηλαδή σαν εμάς είναι. .Φανταστείτε έναν άνθρωπο γύρω στα 50 ταλαιπωρημένο να κάθεται στο γραφείο του, να πίνει το καφέ του και να κοιτάζει προβληματισμένος την οθόνη του φορητού υπολογιστή του την εξέλιξη του κόσμου και να λεει
«- Τι πήγε στραβά?...» ‘Ιδού η απορία’ όπως θα ΄λεγε και ο Σαίξπηρ...
THE END.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου