Ας κάνουμε εμείς την διαφορά!

Διάβαζα ένα άρθρο για την παιδική πορνογραφία...τα κρούσματα στην Κύπρο είναι αδικαιολόγητα Πρώτον λόγο της μικρής και δεύτερον της κλειστής κοινωνίας που ζούμε έπρεπε τουλάχιστον να ντρεπόμαστε γι’ αυτό. Και αν δεν τους νοιάζει τι θα πει ο κόσμος, όπως οι περισσότεροι από μας μάθαμε να ζούμε, να σκέφτονται τις επιπτώσεις..επειδή δεν είναι κάτι που κάνεις μόνος σου και το ξέρεις μόνο εσύ και ο εαυτός σου αλλά υπάρχουν υπηρεσίες που ελέγχουν αυτές σου τις δραστηριότητες και "πας μέσα αδίκαστος", όπως λέμε εμείς. Οπότε πριν από κάθε πράξη σου να σκέφτεσαι τις επιπτώσεις και να βλέπεις και πέρα από την μύτη σου...για το καλό σου, όχι πως με ενδιαφέρει...αλλά ξεκινάμε από τα μικρά για να κάνουμε τα μεγάλα.
Όπως έμαθα σ’ ένα μάθημα που κάνω, λέγετε επικοινωνιακή πολιτική, όταν σταματήσει η προβολή αυτών δεν σημαίνει πως θα σταματήσει και η πράξη αλλά τουλάχιστον θα μειωθεί. Έτσι εδώ δεν ρίχνω το φταίξιμο σε αυτούς που τα παρακολουθούν αλλά σε αυτούς που τα διακινούν και τα πλασάρουν στην κοινωνία μας...ντροπή και κρίμα.

Μια νύχτα που δεν είσουνα εκεί...

Ήξερες πόση αγάπη βρίσκεται σε ένα μικρό διάστημα, απροσδόκητη που είναι η ζωή.
Ένα κάρβουνο που καίγεται σε μια μικρή εισδοχή ενός διαστημικού φουγάρου.
Σε ένα θέατρο του Διόνυσου η αγάπη μας μεταμορφώνεται τις νύχτες στη σιωπή.
Ζήσε αμέσως τη στιγμή άσε τα περιττά στην άκρη, σαν ξημερώσει η αυγή καινούργιο φως θα ρθει.
Άλλους ρόλους, άλλα πρόσωπα παίζουν μουσική με της καρδιάς τους χτύπους.
Ένα κορίτσι βλέπω κάθεται και μια γάτα περνά και η ρουτίνα συνεχίζεται.
Άσκοπα όλα μου φαίνονται όταν είσαι μακρυά και η πανσέληνος φωτίζει.