Μια νύχτα που δεν είσουνα εκεί...

Ήξερες πόση αγάπη βρίσκεται σε ένα μικρό διάστημα, απροσδόκητη που είναι η ζωή.
Ένα κάρβουνο που καίγεται σε μια μικρή εισδοχή ενός διαστημικού φουγάρου.
Σε ένα θέατρο του Διόνυσου η αγάπη μας μεταμορφώνεται τις νύχτες στη σιωπή.
Ζήσε αμέσως τη στιγμή άσε τα περιττά στην άκρη, σαν ξημερώσει η αυγή καινούργιο φως θα ρθει.
Άλλους ρόλους, άλλα πρόσωπα παίζουν μουσική με της καρδιάς τους χτύπους.
Ένα κορίτσι βλέπω κάθεται και μια γάτα περνά και η ρουτίνα συνεχίζεται.
Άσκοπα όλα μου φαίνονται όταν είσαι μακρυά και η πανσέληνος φωτίζει.